nakakalungkot naman at binura nea lahat ng mga previous post nia sa blog nia..

nakakalungkot dahil andun lahat ng alaala namin mula nung umamin kaming mahal na namin ang isa't isa..

nakakalungkot dahil kapag mag-isa ako.. paulit ulit kong binabasa lahat ng mga nakalagay dun..

mula sa entry mong "i dont need angels"

aun ung unang entry niya sa blog niya.. sabi niya dun..

hindi na nea kelangan ng anghel..

she just nid someone who is always at her side thru ups and downs (at ako ung tinutukoy mu dun)..

nakakalungkot dahil hindi ko na ulit mbabasa kung pano kita napasaya nung nagpunta tayo ng UP para kumuha ng form ng UPCAT.. kung pano kita napasaya nung kahit umuulan sumugod ako para hanapin kung san kukiha.. at nung pgbalik ko.. meron na kong form para sau..

hindi ko na mbbsa kung pano tau tumawa nung pauwi na tau galing UP.. ung nakatabi natin ung may amoy na nagtitnda ng sigarilyo at ung driver sa harap ko..

nkakalingkot at hindi ko na mbabasa lahat ng sagot mo sa bawat post ko nung mga panahong hindi tayo masyado ngkikta..

wala na lahat ng sagot mo sa mga post ko..

wala na..

nkakalungkot dahil hindi mo na ulit mbabasa ung surpresa ko..

UNG NAGPOST AKO SA BLOG MO NG HINDI MO NALALAMAN..

hindi ko na mbabasa ung reaksyon mo..

kung ganu mo ko pinagmalaki sa ginawa kong un..

HINDI KO NA MULING MABABASA,,

balak ko pa naman sanang ipagmalaki un sa magiging anak natin sa hinaharap..

nkakalungkot.. :(

pero mahal na mahal pa rin kita.. +05+